|
พระพุทธรูปศิลปะเชียงแสนสิงห์สาม หน้าหวาน ขนาดหน้าตัก สองนิ้วครึ่ง ฐานกว้างเกือบสามนิ้ว สูงห้านิ้วครึ่ง พระสวยไม่มีชำรุดอุดซ่อมดินหุ่นใต้ฐานยังอยู่ครบ
อายุของพระอยู่ในช่วงศิลปะเชียงแสนยุคปลาย ต่อเนื่องถึงต้นสมัยสุโขทัย หรือประมาณพุทธศตวรรษที่ 18-20 มีอายุประมาณ 600–700 ปี โดยมักมีพุทธลักษณะแบบผสมผสาน ได้แก่ พระพักตร์เรียว พระเกศาขมวดเล็ก พระศกเล็กแบบพุทธสิหิงค์ สังฆาฎิยาวลงมาถึงนาภีหรือจรดพระหัตถ์
ลักษณะเด่นและช่วงเวลาสำคัญ:
ช่วงเวลา: จัดเป็นศิลปะเชียงแสนยุคปลายถึงปลายพุทธศตวรรษที่ 20
พุทธลักษณะ: ได้รับอิทธิพลจากศิลปะสุโขทัยมากขึ้น เช่น พระพักตร์เป็นรูปไข่มากขึ้น พระรัศมีเป็นรูปเปลวไฟ แต่ยังคงรักษาเค้าโครงความแข็งแกร่งแบบเชียงแสน (สิงห์ 1-2) ไว้บางส่วน
สังฆาฏิ: ชายสังฆาฏิจะยาวลงมาเหนือราวนมจนถึงระดับนาภี (สะดือ) หรือจรดพระหัตถ์เบื้องล่าง
| 
