เต่าสำลีชุบสี้ผึ้งยุคต้น ครูบาชัยวงค์ วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม
ในสมัยเมื่อสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ยังทรงเสวยพระชาติเป็นพระโพธิสัตว์ได้ทรงสร้างสมพระบารมีอยู่นั้น ในพระชาติหนึ่งพระองค์ได้เสวยพระชาติเป็นพญาเต่า มีพระวรกายใหญ่โตเท่ากับบ้านเรือน ชนทั้งหลายจึงพากันเรียกว่าพญาเต่าคำ อาศัยจำศีลภาวนาอยู่กลางเกาะใหญ่ท่ามกลางมหาสมุทร ในครั้งนั้นได้มีสำเภาพานิชย์ลำหนึ่งไปค้าขายกลางมหาสมุทร บังเอิญสำเภาล่มแตกกระจัดกระจายกลางทะเล
หลวงปู่ท่านได้ปันจากสำลีเช็ดน้ำตาบรรจุวัตถุมงคลไว้ภายในปั้นพับม้วนเป็นรูปพญาเต่าเรือน (เต่าสำลี) แล้วได้เมตตาอธิฐานจิตปลุกเสก จัดสร้างไปเรื่อยๆ บางส่วนแจกจากแก่ลูกศิษย์ที่มากราบหลวงปู่ อีกส่วนนำไปเลี่ยมพลาสติกออกในบูชาทางแผนกวัตถุมงคล
ด้วยถือเคล็ดที่ว่า " เต่านั้นเฝ้าทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สิน ไม่ให้เจ้าของนั้นเสียน้ำตา " เมตตามหาลาภ รักษาทรัพย์ "บูชาไว้ ...ไม่เสียน้ำตา"
ใช้ในทุกด้าน เด่นทางด้านเมตตามหาลาภ ค้าขาย ซื้อง่ายขายคล่อง ขึ้นล่องปลอดภัย ป้องกันภัยอันตราย บูชาแล้วไม่อดอยากขัดสน
พุท0คุณทางด้านเมตตามหาลาภ รักษาทรัพย์ มีไว้บูชาไม่มีอดไม่มีอยากพุท0คุณดียิ่งนัก
สำหรับคาถาที่ใช้บูชาพระโพธิสัตว์เจ้าพญาเต่าเรือน มีว่า
(นะโม 3 จบ) นะโมการุณา พุทธปราณี ธายินดี ยะเอ็นดู เมตตา การุณา มุทิตา อุเบกขา ไมตรี นานาจิตตัง ปิยังมะมะ
ตัวจริงนานๆ ออกมาให้เห็นครับ
|
